Bir Önerim Yok!

(ilk:POZ:bakma-görme-kadraj-ışık-durum-mekan-ayrıştırma/seçim-son:çekim:X-POZ) 

Evet kimseye bir önerim yok. Olsa olsa bir tek ve en çok  kendi önerilerimi çoğaltmaya, yenile(n)meye, seçmeye ve farklılaşmaya çalışıyorum.

Fotoğraflarımı da daha çok bu çerçevede değerlendirmek doğru ve mümkün. 

Büyük arayışlar için, büyük cümleler, büyük bir fotoğrafçı olmak, öyle anılmak için birer belge değil çektiğim fotoğraflar, zaman zaman yazdığım yazılar, şiire bakan satırlar ve denemeler. Hepsi, evet hepsi en/daha çok kendi önerilerimi ifade etmeye sorularıma, sorgularıma, uzaklaşmalarıma, kaçışlarıma, yabancılaşmalarıma, yalnızlıklarıma, görmelerime, bakmalarıma dair saptamalar. Tüm bu saptamaların sebep olabileceği önermeleri her insana, her türlü bakma haline, sorgulama, kaçış, uzaklaşma, yalnızlık ve burada ayrıca anmadığım tüm insanlık hallerine bir değer olarak sunabilmeyi istiyorum.  

Yaşadıklarım, bildiklerim, öğreneceklerim, tecrübelerim, geçmişim ve ömrüm tüm bunları bulmaya yetebilecek mi –sanmıyorum- bilmiyorum ama yapabileceğim kadarıyla bir soru işareti, bir bakış, bir fotoğraf önererek uzaklaşmak bu dünyadan en iyisi olacak. Öyle bir fotoğraf ki; hep bir başka fotoğrafın çağrışımına ortak, hep “öteki” gözlere ve sözlere muhtaç ve ama kendi sözünü de tutmuş bir görüntüde bırakmak izleyiciyi ve kendimi... 

İclal Aydın’ın “ben aslında tüm sözlerimi kendime yüksek sesle söylüyorum” dediği gibi ben de fotoğraflarımı bir başka fotoğrafa bakmama, yönelmeme ve çekmeme sebep olacak başkalaşmalar ve tanıklıklar olarak düşünüyorum. 

Görebildiklerimin, yazabildiklerimin, söyleyebildiklerimin, sorabildiklerim ve düşünebildiklerimin bana ait görüntülerle bir ifadesi olan fotoğrafın; siyahtan, beyazdan ya da renklerin dünyasından doğan bir soru olabilmesidir temennim, sessizliğimi bozan.

Laleper Aytek