Bir fotoğraf anı: (bir başka okuma)(1)

Fotoğrafçı: önce/çekim anı: zembereğin boşalacağının hissedildiği an
(düşünüldüğü değil).
Kendindekiyle çıplak bir karşı-laştırma.

İzleyici : sonra/görme anı : zembereğin boşalacağının hissettirildiği an
(düşünüldüğü değil).
Karşı(n)dakini (izleyiciyi-fotoğrafı görmüş
olanı) kendisine baktırdığın SORU anı?
• Niye ben?
• Nasıl ben?
• Ne kadar ben?
Hangi duvara çarpıyorum?

“sınırlarını tayin ettiğimiz görüntünün verimliliği, nüfuz kudreti adına o kişi(ler)den,
-bence bir de kendimizden- özel bir performans bekliyorsak ortalık karışmaya başlıyor demektir.”

“Başlayabilmek için “kurmak” gerekir.
“Kurmak” ise tercihlerde bulunmaktır, kurgunun çerçevesine neleri dahil edip neleri etmeyeceği, kadrajın randımanını nasıl artıracağı gibi sorunlar karşısında bir gerginlik yaşayacaktır fotoğrafçı.”

Fotoğraf Anı : Zembereğin boşaldığı an en gergin an değil midir?

Bir eşik olabilir mi bir fotoğraf?
Bir soru?
Bir duygu?

Kararlaştırılmış bir an?

Laleper Aytek